Að keyra er nýi akstursþátturinn

er að stoppa á röngum hlið bensíndælunnar í þriðja sinn þessa viku. • Það er viðvörunarljós sem blikkar án ástæðu og að heyra vélvirkjann segja að engin ástæða kosti eitt þúsund. • Það er bakverkur. Hálsbólga. Óbærileg dofi í rasskinnum. • Það er að kaupa bíl sem fer úr 0 í 100 á 6,4 sekúndum en skriða á 5 kílómetra hraða næstu 30 mínúturnar. • Það er skemmd. Rispukrafs. Stuðari að stuðara að stuðara að bump-bump. • Það er að þurrka dúfnahroll af framrúðunni. • Það er að verða uppiskroppa með rúðuþvottavökva, svo núna ertu að smyrja dúfnahroll á framrúðuna. • Það er að komast að því á erfiðan hátt að dúfur ferðast í hópum. • Það er akstursreiði. Blótsyrði. Svívirðingar sem þú vissir ekki að væru til þangað til þú fannt þær upp. • Það er að öskra á þann blaðsprenglega trizzlecrunker sem sneið þig aðeins til að átta sig á að hann er sætur gamall afi að aka barnabarni sínu á fótboltaæfingu. • Það er að sjáömmu veifa að þér frá aftursætinu og líða illa fyrir að hafa kallað manninn hennar trizzlecrunker. • Það er að hringlaga í leit að bílastæði — þegar þú þarft virkilega að fara á salernið. • Það er að leggja inn á þröngan stað með þremur bílum á eftir þér og hóp af áhorfendum sem eru tilbúnir að gera þig vinsælan á TikTok — þegar þú þarft virkilega, virkilega að fara á salernið. • Það er að missa húslyklana í þann guðlausu glugga á milli ökumannsætisr og handbremsu og fá öxl úr lið þegar þú reynir að ná í þá með ákveðni brjálæðings — vegna þess að þú þarft svo sannarlega að fara á salerniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððððð